“Tien minuten voor aanvang. Ik sta doodsangsten uit._
_Wat waren ook alweer de regels voor improviseren?_
_Luisteren, maar toch je eigen spoor koesteren. Dus egoïstisch, maar toch ook niet._
_Vertrouw op anderen, maar ik ken mijn tegenspeler niet! Help!”_

Het engste wat een acteur kan doen, is zonder voorbereiding op het podium gaan staan.
Laat dat nou precies zijn wat we gaan doen:
Een improvisatievoorstelling, waarbij de acteurs ter plekke te horen krijgen wat ze gaan spelen.

_“Wat is het ergste dat me kan gebeuren? Ik kan hoogstens afgaan. Verdomme, ik moet plassen. Spots aan. Publiek applaudisseert. Er is geen tijd meer. Ik ga op!”_

De spelers zijn anderhalf uur baas van een verhaal waarbij alles kan gebeuren. Een fantastische improvisatievoorstelling met een heel breed kader.